จะทราบไดอยางไรวาเปน โรคกระดูกพรุน
เนื่องจากโรคกระดูกพรุนมักไมแสดงอาการจนกวาจะเกิดกระดูก หัก จึงควรทราบวามีปจจัยเสี่ยงอะไรบางที่ทําใหเกิดโรคกระดูก พรุน ทั้งนี้มีปจจัยเสี่ยงอยู 2 ประเภท คือ ปจจัยเสี่ยงที่ปรับเปลี่ยน ไดและปจจัยเสี่ยงที่ปรับเปลี่ยนไมได ผูที่มีปจจัยเสี่ยงหลายปจจัย มีโอกาสสูงที่จะเปนโรคกระดูกพรุนและมีโอกาสสูงที่จะเกิดกระดูก หักจากโรคกระดูกพรุน
ปจจัยเสี่ยงที่มีความสัมพันธกับการเกิดภาวะกระดูกพรุน
ปจจัยเสี่ยงที่ ปรับเปลี่ยนได
• มีอายุมาก (ตั้งแต 65 ป¢ขึ้นไป) • เปนเพศหญิง • เปนผูหญิงผิวขาว ชาวเอเชีย • หมดประจําเดือนเร็วกอนอายุ 45 ป¢ • มีโครงรางเล็ก • มีภาวะขาดฮอรโมนเอสโตรเจนกอนเขาสู วัยหมดประจําเดือน • มีพยาธิสภาพตองผาตัดเอารังไขออกกอน วัยหมดประจําเดือน ปจจัยเสี่ยงที่ ปรับเปลี่ยนไม ได
• รับประทานอาหารแคลเซียมไมเพียงพอ • ไมคอยไดออกกําลังกาย • สูบบุหรี่เปนประจํา • ดื่มสุราปริมาณมากเปนประจํา • ดื่มกาแฟปริมาณมากเปนประจํา • มีภาวะขาดฮอรโมนเอสโตรเจนกอนเขาสูวัย หมดประจําเดือน • มีดัชนีมวลกายตํ่ากวา 19 กิโลกรัม/ ตารางเมตร
การวินิจฉัยโรคกระดูกพรุน
แพทยจะวินิจฉัยโรคกระดูกพรุนโดยทําการทดสอบที่เรียกวา bone mineral density test ซึ่งเปน การตรวจวัดความหนาแนนของมวลกระดูก สามารถวินิจฉัยโรคกระดูกพรุนโดยตรงและไดผลถูกตองแมนยํา การทําทดสอบนี้ซํ้าๆ ในชวงระยะเวลาหนึ่งจะสามารถบอกไดถึงอัตราการสูญเสียสารแรในกระดูกหรือ อัตราของการไดรับสารแรกลับคืน ผลของการตรวจจะไดออกมาเปนตัวเลขที่มีความหมายดังนี้ • T-score เทากับ 0.0 คือ คาเฉลี่ยปกติโดยทั่วไปสําหรับผูใหญ • T-score อยูระหวาง -1.0 ถึง +1.0 หมายถึงผลปกติ • T-score อยูระหวาง -1.0 ถึง -2.5 หมายถึงมีภาวะกระดูกบางผิดปกติแตยังไมนับวากระดูกพรุน • T-score นอยกวา -2.5 หมายถึงเปนโรคกระดูกพรุน การดําเนินของโรค การดําเนินของโรคกระดูกพรุนจะเปนแบบคอยเปนคอยไป ซึ่งหากทราบตั้งแตระยะแรกเริ่มก็สามารถชะลอหรือ ปองกันไมใหกระดูกพรุนมากขึ้นได แตเนื่องจากโรคกระดูกพรุนสวนใหญไมมีอาการใดๆ ปญหาที่พบคือผูปวย จะมาพบแพทยเมื่อกระดูกหักแลว ซึ่งหมายถึงมีการดําเนินโรคไปมากพอสมควรแลวนั่นเอง การแปลผลการตรวจวัดความหนาแนนของมวลกระดูก
10
Powered by FlippingBook